آغاز یک سفر...

هفتم  اسفندماه نود وچهار آغازی برای نگارش تاملات گهگاهی، این بار به شکلی منظم‌تر است ...

چند سال پیش در تایم‌لاین شبکه‌ای اجتماعی، مجموعه یادداشت‌هایی  با عنوان افکار پشت چراغ قرمز را با دوستانم به اشتراک می‌گذاشتم. این اولین یادداشت‌ها جرقه‌ای بود برای نوشتن در قالب تاملاتی گهگاهی.

این روزها بحث توسعه فرهنگی  نظام‌مند و متفکرانه فارغ از تاملاتی تفننی از سوی روشنفکران و اندیشمندان ایرانی، روزهای اول تولد خویش را می گذراند ...

امید است در مجموعه‌ای از تک‌نگاری‌هایی که خواهم نگاشت، از افکار پشت چراغ قرمز گرفته تا مطالب مرتبط با توسعه فرهنگی، از ظن خویشتن قادر باشم با مخاطبان تصادفی و همیشگی بابی برای تفکر و تامل بگشایم.

به امید تقدم توسعه فرهنگی بر توسعه سیاسی و اقتصادی  به بانگ رحیلی که گوش را نوازش می‌دهد لبیک می‌گویم، تا شاید جرس که فریاد می‌دارد بر بندید محمل‌ها را دریافته باشم. زیرا برای رسیدن راهی به جز رفتن نمی‌دانم...

نه طرفدار تقدم توسعه سیاسی هستم بر توسعه اقتصادی

و نه طرفدار تقدم توسعه اقتصادی بر توسعه سیاسی

بلکه طرفدار توسعه فرهنگی هستم فارغ از جبرهای سیاسی و اقتصادی.

۹۴/۱۲/۰۷